मायेच्या हळव्या स्पर्शाने खुलते
नात्यांच्या बंधात धुंद मोहरते
मायेच्या हळव्या स्पर्शाने खुलते
नात्यांच्या बंधात धुंद मोहरते
मन उधान वाऱ्याचे
गुज पावसाचे
का होते बेभान कसे गहिवरते
मन उधान वाऱ्याचे
गुज पावसाचे
का होते बेभान कसे गहिवरते
मन उधान वाऱ्याचे
आकाशी स्वप्नांच्या हरकून भान शिरते
हुरहुरत्या सांजेला कधी एकटेच फिरते
सावरते बावरते घर ते अद्खते का पडते
कधी आशेच्या हिंदोल्यावर
मन हे वेडे झुलते
मन तरंग होऊन पाण्यावरती फिरते
आणि क्षणात फिरुनी आभाळाला भिडते
मन उधान वाऱ्याचे
गुज पावसाचे
का होते बेभान कसे गहिवरते
मन उधान वाऱ्याचे
रुणझुणते गुणगुणते
कधी गुंतता हरवते
कधी गहिऱ्या डोळ्यांच्या डोहात पार बुडते
तळमळते सारखे भाबडे नकळत का भरकटते
कधी मोहाच्या चार क्षणाला मन हे वेडे भुलते
जाणते जरी हे पुन्हा पुन्हा का चुकते
भाबडे तरीहे भासांच्या मागून पडते
मन उधान वाऱ्याचे
गुज पावसाचे
का होते बेभान कसे गहिवरते
मन उधान वाऱ्याचे
